İnsan ve İşleri

                                   ---  Ben din ehlinin dikte ettiği Allah’ı sevmedim  ---   Ben din ehlinin dikte ettiği Allah’ı sevmedim Benim sevdiğim kaldırımı didikleyen narin kumru idi Sıradan yaz günü, güneşimin parlak, sıcak ışığında Ayağına cam batmasın istercesine dikkatle dolanan   Ben din ehlinin dikte ettiği Allah’ı sevmedim Benim sevdiğim toprağıma tembelce uzanan kedi idi Kafasını koymuş, öylesine huzurlu, sakin, rahat Hayatın yükünü dert etmeye gerek yokçasına yatan   Ben din ehlinin dikte ettiği Allah’ı sevmedim Benim sevdiğim dalımda şen şen ötüşen kuşlar idi Avuç içi kadar tüy topakları, erişsen tutamazsın Dünyayı dolduracak coşkuyu o bedencikte taşıyan   Ben din ehlinin dikte ettiği Allah’ı sevmedim Benim sevdiğim coşkuyla yoluma koşan köpek idi Görünce baştan ayağa neşeye bürünen ufaklık Nasıl korusam derdine düşüp peşimi bırakma...

Yayın: 19 Ekim 2024 – Yeni Düzenleme: 10 Ağustos 2026 Bir yerlerde bu bölümü elden geçirip daha anlaşılır şekilde olmak üzere tekrar düzenleyeceğimi yazmıştım, neresi olduğunu anımsamıyorum. O sözümü bugün tutuyorum. Bölümü gerekli eklemeleri yaparak en baştan düzenliyorum.   Bir gün ben öylece evde otururken Muhammed Mustafa çıkagelse, çay-çorba içerken bir yandan da sohbet etsek ve o muhabbet esnasında bana “Bizi o günlerde dışladılar, kimse konuşmadı, yiyecek bile satmadılar, aç bıraktılar, eziyetler ettiler.” diye yaşadığı günlerden anlatmaya başlasa “Sevgili peygamberim, bir durun Allah aşkına, bir şey diyeceğim.” diye hemen lafa karışırdım. “Tarih okumayı severim, ne büyük zorluklar, zahmetler çektiğinizi biliyorum ama bu zorluklar sayesinde Ali gibi bir dost edinmiş olmadın mı? Değil birkaç uyduruk Arap kabilesi, dünya seni kabul etmese, dışlasa, alay etse ne olur? Artık sonsuza dek, sen istediğinde soru bile sormadan senin için ölmeye yatmış bir dostla yan yana bulunu...