21) Din ve Seçilmişlik İnancı Üzerine
Âdem’den başlayarak insanoğlunun, bu dünyada gözünü açtığından beridir aradığı bir şey vardır: Hayır, bir eş değil; eve dönüş yolu. Ev neresidir; hakikat yurdu, kimi inançlarda Garden of Eden (Eden-Aden bahçesi) kimilerinde Tanrı’nın bahçesi kimilerinde cennet diye adlandırılan yer. Dikkatinizi çektiyse genelde bahçe olarak tarif edilmiştir. Çayır değil, çimenlik değil, neden bahçe? Çünkü bahçede çayır çimenden farklı olarak alanı çitle çevirip dış tehditlerden koruyan bir sahibi vardır. Bahçe sahiplidir, korunaklıdır, güvenlidir, yalnızca kelimenin kendisi bile bu nedenlerden huzuru çağrıştırır. Tanrı’nın bahçesi; evet, Tanrı diye isimlendireceksek bahçenin sahibi O’dur. İnsanlar ise bahçedeki çiçekler. Renkleri, kokuları, şekilleri farklı; fakat hepsi bir çiçek. Hepsi ayrı ayrı, hepsi güzel; ne de olsa eken-diken O, sulayan O, büyütüp-yetiştiren O. Farklılıklar O’nun yaratımının alametifarikasıdır. Araya girip bir noktaya değinmek isterim: Bir bahçıvan kendisinin yetiştirdiği bitki...