6) Mükemmellik Arayışı Üzerine
Özlü bir söz geçiyor içimden, onunla giriş yapayım da forsum olsun: “Büyük insan yoktur, büyümüş insan vardır.” Hayır, bildiğim kadarıyla benden önce kimse söylemedi bunu, içimden çıktı. Süper bir özlü söz değil ama en azından bende doğdu, benden önce başka biri böyle bir şey söylediyse de ben alıntılanmış gibi görünürsem üzülürüm. Bize dayattıkları ‘kusursuz, melek insan’ profili bizi daha az hata işlemeye sevk etmek içindi belki ama insana özgü motivasyonları görmezden gelerek bize kusursuzluğu dayatmak için kullanılır oldu. Din böylece halktan koptu, adeta gökten yere inmiş ‘meleklerin’ işi oldu çıktı. Olacağı da buydu zaten, kim kusursuz insanların hikâyeleriyle kendini düzeltmeye kalkar ki? İnsanlar birilerini çok üstün, kendilerini onlardan çok aşağı hissettiklerinde onlar gibi olmaya kalkışmaz, onları kutsallaştırır, kendileri aynı kalır, onların gölgesine sığın...